ore-sama no bikini ayoi na... puri~

วันนี้วันที่ 2 เดือน 8....

.

ทำไม? หลงคิดว่าเราจะมาอัพอะไรเกี่ยวกับ platinum pair เรอะ?? คิดผิดซะแล้ว 5555+

.

ตอนนี้ยังไม่ว่างทำอะไรให้ผู้ชายสองคนนั้น... แต่จะมาอัพบลอคเรื่องที่ไปฮ่องกงมาก่อนละกัน

โครงการที่เราไป เป็นงานสัมมนา ชื่อ Delta Forum 2007 : Challenges as the Opportunities ดำเนินงานโดย Lions Club of Metropolitan Hong Kong โดยมีสถานที่คือ Hong Kong University of Science and Technology มาคุยกับเด็กฮ่องกงทีหลังถึงได้รู้ว่า ม.นี้เป็นม.ที่สวยและแพงที่สุดของฮ่องกง ก็อืมมม ติดทะเลนี่นะ จะเลิศซักแค่ไหนก็ต้องรอไปดูกัน...

โครงการนี้ ก็จะเป็นการสัมมนา กึ่ง โต้วาที และจัดนิทรรศการ เรื่องเกี่ยวกับเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม ของเขต 9 มณฑลเศรษฐกิจของจีน (พวก กวางตุ้ง กวางเจา ไรงี้ อะไรไม่รู้ จำไม่ได้ ไม่รู้จักเว้ยยย) บวกกับ ฮ่องกง และมาเก๊าเรียกได้อีกอย่างว่าเขต Pan-Pearl River Delta คนที่มาร่วมเนี่ยก็จะมีพวกคนในเขตที่ว่า แล้วก็ สิงคโปร์ มาเลเซีย (แต่มันไม่ยักใส่ชื่อ Thailand ลงไปในเอกสารนะเมิง ไอ้ฟายยยย) เพื่อที่จะได้มีการแลกเปลี่ยนกันต่างๆ นานา

อะไรก็ช่างเหอะ... แต่รู้สึกว่าเราจะเรียน Computer Graphics & Multimedia (วิทยาคอม+อาร์ต) นะ... ชั้นมายุ่งอะไรกะไอ้แผนเศรษฐกิจนี่ด้วย.....

.

.

เรื่องมันมีอยู่ว่า อ.มุ้ยผู้น่ารักเรียกเด็กทุนปี 1 (ตอนนี้ยังปี 1 อยู่ เปิดเทอมกันยาโน่นถึงจะปี 2) ของภาคอินเตอร์สองคนไปคุย แต่ไปไงมาไงไม่รู้เลือกเราเฉย สงสัยเพราะเคยไปแข่งไอ้เกาหลีอันนั้นมามั้ง แบบว่าดูแล้วมันมีประสบการณ์ (???) แต่ไปๆ มาๆ คนสมัครเยอะ ก็เลยต้องสัมภาษณ์

ก็... อืม ผ่าน....

ทั้งทีมมี 4 คน อีกสองคนเรียนบริหารเอกการตลาด อีกคนเรียนบัญชี.... อยู่ปี 4 กันหมดเลย อ่าว.. เสร่อแล้วล่ะสิตูทีนี้ สาขาช้านเกี่ยวอะไรเนี่ย!!!!

.

ก็ทำงานกันนานพอควร ต้องเตรียมบอร์ดเกี่ยวกับแผนเชิงวิทย์ในการพัฒนาเศรษฐกิจของ PPRD ไปด้วย เหนื่อยชิบ..... ป่วยเป็นอาทิตย์นอนซมก่อนไปเพราะหวัดเล่นงานแถมเรียนซัมเมอร์อีก... ตะเกียกตะกายทรมานไปจนเสร็จ รู้สึกตัวเองเหนื่อยสุดยังไงก็ไม่รู้ คงเพราะเป็นคนทำอาร์ตและสรุปเนื้อหา (เพราะมันเรียนวิทย์มาตอนม.ปลาย) ฮึ่ยยยยยย เอาเถอะ เพื่อเจ้าชาย(เทนนิส)!!! เอาวะ!!!!

The first day : 15 July 2007

แหกขี้ตาตื่นตั้งกะตีสี่.... ทั้งๆ ที่เมื่อคืนนอนตีสองตีสาม หวัดยังคงอาการย่ำแย่ ถึงจะดีขึ้นจากวันก่อนที่ทำได้แต่นอนซมอยู่บนเตียงแล้วเครียดที่ทำงานล่าช้า กะเครียดเรื่องตรูจะเอาเวลาที่ไหนมาทำโดฯ วะ บลาๆๆๆ นึกถึงเมื่อวานซืนที่สมบุกสมบันแบกซุม (ไอ้กระบอกกลมๆ ของถาปัตย์อะ) ที่ยืดขนาดแล้วยาวกว่าตัวเองกลับบ้านราวกับขีปนาวุธ เพราะต้องไปเอาบอร์ดที่ปรินท์เสร็จแล้วจากม. (พอดีวันนั้นมีเรียนซัมเมอร์พอดี) นึกแล้วก็ขำดี.. นั่งรถครึ่งชม. ก็ถึงสนามบินแล้ว

ถึงสนามบินหกโมงหน่อยๆ แต่แป๊บเดียวก็สว่างแล้ว เดินหา gate ที่ต้องออก หาอาจารย์ หารุ่นพี่

หาไปหามาก็เจอโอชิทาริ ยูชิ ยิ้มร่าอยู่ ตอนแรกก็งง ใครวะ.. หน้าเหมือนตูเลย

โอชิทาริบอกว่าจะไปเรียนต่อที่ซานต้า บ้าบ้าบ้า โดยมีมุคาฮิมาส่งด้วย แต่แว่นอยู่ในกระเป๋าสะพาย

โดยนัดว่าจะเจอกับชิชิโดะ ที่ด้านใน Duty-free

เดินทอดน่องฆ่าเวลากันจนเมื่อย เพราะเครื่องออกตอน 8.20 น.

โดยใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมง 8 นาที

มีผู้โดยสารลึกลับแอบลักลอบตามไปด้วยอีก 2 ราย

แต่ต้องรอเครื่องออกประมาณ 20.08 นาทีเลยโทรไปก่อกวนชาวบ้านเล่น

เครื่องออกปุ๊บก็นอนปั๊บ ง่วง ซักพักก็มีข้าวเช้ามาเสิร์ฟ ดี หิวมาก เลือกกินออมเล็ต แต่ไม่อร่อยเลย.. โธ่ คาที่ เอ๊ย คาเธ่แปซิฟิค....

ขาลง ตกใจ มีแต่ทะเล เครื่องบินเลียดน้ำ จะตกทะเลอยู่แล้ว!!! help!!! แต่ที่ไหนได้ รันเวย์มันอยู่ห่างทะเลไปประมาณ 10 เมตร...

ถ่ายสนามบินฮ่องกงมาแค่นี้ เพราะขี้เกียจ ฮ่าๆๆๆ

แล้วก็ไปที่สถานีรถไฟที่จะส่งเราไปยังรถใต้ดินสถานีเกาะฮ่องกง... เอาล่ะ นักศึกษาต่างชาติ 4 ชีวิตที่พูดจีนไม่ได้เลยจะไปผจญภัยกันเองแล้ว

ทิวทัศน์ข้างทาง ข้ามทะเลสองรอบ ต่อรถใต้ดินอีกสองรอบ แบกกระเป๋าไปด้วย ไข้ก็กิน.. แทบเป็นลมตาย อยู่ได้ด้วยยาดม...หน้าข้าพเจ้านี่แพ้เหงื่อจนแดงไปหมดแล้ว.... รู้แต่มีหนุ่มแว่นในรถใต้ดินคนนึงหน้าสวยอุเกะมาก อยู่มา 7 วันเจอคนจีนคนนี้แหละที่หน้าตาดี อุเก๊ะ~~~ อุเกะ

จากนั้นก็ต่อแท็กซี่กันอย่างสิ้นคิด... แบกบั้งไฟ (ซุม) ไปด้วย...

ใช้เวลาประมาณ 4 ชั่วโมงตั้งแต่เครื่องลงจอดเราก็ฝ่าฟันกันมาจนถึงซักที.... สภาพตอนนี้กลายเป็นผีตายซากไปแล้ว ฮ่องกงหน้าร้อนพอดี เดือนกรกฎาร้อนสุดด้วย ลมก็ไม่มี อากาศก็ อบๆ แห้ง ไร้ลม ถึงม.เค้าจะติดทะเล..... โอ อาโตเบะซามะ.... ช่วยด้วย...(มารู้ทีหลังจากคนสิงคโปร์ว่าถ้านั่งแท็กซี่มาจากสนามบินจะถูกกว่าแถมไม่เหนื่อยและประหยัดเวลามาก........ แสรดดดดดดดด)

เอามาให้ดูว่ามันไกลขนาดไหน.. สนามบินอยู่เกาะซ้ายล่าง Lantau อะ แล้วขึ้น Airport Express ไป Kowloon แล้วลงมาเกาะฮ่องกง แล้วต่อรถใต้ดินอ้อมนึงก่อน แล้วกลับขึ้นไปฝั่งเกาลูน ไปแถวๆ อ่าวที่มันเป็นเกาะเยอะๆ ขวาบน.... บัดซบ.. เทนไซอย่างคุณกรูจะถ่อมาทรมานถึงนี่เพื่อ....

ไปถึงที่ register แล้วแทบจะกระโดดถีบไอ้ Max ประธานโครงการ ที่มันทำป้ายชี้ทางซะขึ้นเขา (ทางข้างล่างก็มีเสือกไปแปะป้ายตรงทางขึ้นเขา ไอ้สัดดดด) ข้าพเจ้าก็ต้องลากกระเป๋ากันขึ้นไปหลังจากที่เหน็ดเหนื่อยกันมา 4 ชม.แล้ว... ไม่วายขึ้นไปแล้วยังต้องยกระเป๋าลงบันได ไอ้บ้า~~~~~~ หน้าตาก็หน้าม่อ อิ๊!!!!

เดิน 15 นาทีจากหน้ามหาลัย ลงเขาไป... ไกลโคดๆ ลงลิฟท์ไปสามรอบ (มหาลัยมันอยู่บนไหล่เขา หออยู่ติดทะเล) รอบละ 10 ชั้น ให้ตายเหอะ ถ้าลิฟท์ค้างจะทำยังไงเนี่ย แอร์ก็ไม่มี ดับอนาถแน่ (ยิ่งอัดๆ กันสิบคนนะ...)

โอ๊ยยยย ถึงหอแล้ว... ใช่ค่ะ มันต้องเดินขึ้นเขา.... ดูทางลาดสิ.... (ลงลิฟท์มาแล้วเดินย้อนขึ้นเขา)

ภาพในหอช่างมัน เดี๋ยวค่อยถ่าย เรารีบวิ่งกลับมาทั้งที่ยังเหนื่อยโคดๆ (เพราะอีกชม.กว่าๆ จะนัดกินข้าว) วิ่งมาที่ลานน้ำพุ

เพราะตอนลากกระเป๋าเข้ามา.. เราเห็นสาวชุดเมดเดินผ่านหน้าเราไป... ถามเวนดี้ คนนำทางว่าอะไรน่ะ เครื่องแบบเธอเหรอ เค้าก็บอก เป็นงานชุมนุมของคนรักการ์ตูน

งานคอสนี่หว่า!!!!!!

คอสสวยๆ เยอะ แต่เราไม่สนใจ บ้านตรูมีงานคอสเดือนละครั้ง.... คนจีนก็หน้าตาเหมือนคนไทยแหละวะ แต่จุดมุ่งหมายของเราคือกลุ่มคนที่นั่งกันอยู่ที่สนามหญ้าตอนที่เราลากกระเป๋าผ่านไปเมื่อกี๊แล้วมองเค้าตาเป็นมัน เค้าก็มองเรากันทั้งกลุ่ม...

กลุ่มเน้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

สาปัคราถึงกับ went crazy เลยทีเดียว ริคไค!!!!!! ริคค๊ายยยยยยยยย!!!!!!!!!!

สนิทกันอย่างรวดเร็ว เป็นเพื่อนกันไปแล้ว แบบนี้แหละชาวปุริทั่วโลก.... เค้าบอกว่างานคอสที่ HK มีปีละครั้งสองครั้งเอง (ตูยังอุตส่าห์ไปตรงวันคอสเค้าอีก) นี่เตรียมงานกันครึ่งปี พอเราบอกว่าประเทศชั้นมีงานคอสเดือนละครั้ง หรือสองครั้ง เค้าถึงกับอึ้ง

ทำไมยางิวชอบหลับตาตอนที่เราถ่ายทุกที

ไม่รู้จะเรียกว่าบังเอิญดีมั้ยที่คนที่เราสนิทและไปคุยด้วยคือนีโอและยูคิมูระ.....

ชอบโคดดดด แล้วนีโอคนนี้แหละที่ช่วยให้เราไปซื้อของปุริที่หม่องก๊อกได้ถูกที่โดยสวัสดิภาพ...

ในที่สุดก็ลืมตา หน้ายางิวดีจริง

คนนี้เค้าบอกว่าพ่อเค้าเป็นคนเชียงรายแหละ แต่ไปอยู่ฮ่องกงตั้งแต่เด็ก เราให้ PP เค้าไปด้วย คิดว่าพ่อเค้าคงจะแปลให้ได้บ้าง ก๊ากกกกก (ตอนเอาไปเปิดนี่ฮากันทั้งวง ความรั่วของปุรินี่เป็นสากลสินะ)

ซานาดะแมนนนนนน

เริ่มลืมไปแล้วว่าตูมาที่นี่เพื่ออะไร เหมือนจะมาที่นี่เพื่อสิ่งนี้ 555555

ผมเจ๋ง!!!

แต่ในมือนี่เจ๋งกว่า!!!!

มาครบทีมจริงๆ ด้วยให้ตาย!!!!!!!!!

หลังจากเมามัวไปกับปุริ และนั่งสานสัมพันธ์สมาคมของพวกเรากับสมาคมปุริ ณ HK (ประธานถึงกับบินไปเอง) ก็กลับที่พักไปอาบน้ำ แล้วเตรียมไปกินข้าวเย็นต่อ... ซึ่งไว้จะมาเล่าต่อคราวหน้า

ดีใจว่ะ!!!!!!!! ตูเป็นตัวแทนมหาลัยมาเที่ยวฟรีเพื่อจะมางานคอสที่ฮ่องกง!!!!

นิดนึง..